06-15-2007, 02:19 AM
Ben hatice!
2005 nisan ayıydı günlerden pazartesi ve ben yeni karne çıkarttırdım ogün.önceden rahatsızdım nefes darlığım halsizliğim mide bulantılarım vardı.bide aşırı zayıflama başladı bende.20 kilo kaybettim nerdeyse 4 sene gibi bi zamanda.4 senede doktora gidiyordum ama sadece bronşitim olduğu için o tür ilaçları kullanıyordum taki tam kan tahlili yaptırana kadar.tahlil sonuçları çıktı üre 250 kreatin 8.salihlide oturduğum için burdaki doktorum seni hastaneye yatıralım tedavi yapalım dedi bana.Ama ben bu arada bu tahlillerin sonucu ne olur bilmeden sadece tedavim sonunda iyileşip biraz kan takviyesi falan evime geri döneceğimi düşünüyordum.meğer doktorum akut olabilirim diye beni izmire göndermeden tedavi olabileceğimi düşünüyormuş.Ama 5 günden sonra değerler düşmeyince dediler seni yeşilyurt araştırma hastanesine sevk yapalım tedavin orada sürecek dediler.tamam dedim bende nefroloji polikliniğine gittim önce orda da tahlillerim yapıldı sonuçta aynı değerler çıkınca doktorum aldı beni yanına dediki:bak kızım böbreklerin 7cm olmuş küçülmüş seni diyalize hazırlıyacağız deyince hastane başıma yıkıldı arkadaşlar.hayatım karardı hiç bir hayalim kalmadı çok çok kötü günlerdi benim için.hiç inanamadım uykudan uyanınca gece için acıyarak kalkıyorsun.olsun ama yinede beterin beteri vardır diye bi söz vardırya şükür demeyide unutmuyordum tabiki.aklıma hep eşim geliyordu onu arkada bırakmak istemiyordum çünkü o benim herşeyimdi onun yıkılacağını düşünüyordum.keşke diyordum onu tanımasaydım onunla güzel günler geçirmeseydim onun hayatını karatmasaydım.çok düşündüm boşanmayı ama olmadı diyemedim.aklımdan geçenleri ima edince ona çok üzüldü ve bana dediki sen bir kemik yığını olsanda sen bıraksan ben bırakmam seni deyince bende kendi kendime dedim ki ben bu rahtsızlığımı yenip yeni bi hayat başlayıp sağlıklı bişekilde ona bi evlat verip hayatımı devam ettireceğim dedim.artık bi şekilde bi yerden başlamalıydık.doktorumuzla görüştük mustafa cirit hocamız ve ayşegül hocamıza dedik ki :hocam ben diyalize son zamana kadar girmeyeceğim çok rahatsızlanırsam başlıyacağım ama hemen nakil olmak istiyorum dedim.onlarda ben o kadar daha kötüleşmediğim için peki dediler.ailem benim için seferber oldular .annem babam 2 kardeşim benim için tahlillere başladılar.fkat annem babam doku uyumu tuttuğu halde yaşlı oldukları için doktorum kabul etmedi onları.bozyaka araştırma hastanesinde tedavim başladı sevgili kardeşlerim hakan ve yılmazdan alacaktım böbreği hakanın %100 doku uyumu olduğu için dr.adam uslu dediki tamam bulduk eğer hakan razıysan hemen nakil yapabiliriz.kardeşim hemen dedi ve dünyalar benim oldu biraz korku vardı içimde ben iyileşecekken onuda rahatsız ederim diye düşünüyordum.kafamda hep o soru vardı ama doktorlarım bana güven verdiler ve ben 5 ay içinde 7 ylül 2005 de nakiloldum.şu an çok iyiyim allaha şükür çalışıyorumda evimde normal hayatımı sürdürüyorum sağlıklı bi şekilde çok mutluyum kardeşim sağlıklı en önemli olanda ozaten çünkü ona bişey olursa ben çok üzülürüm.annem babam eşim kardeşlerim ve bütün çevrem benle çok ilgilendi sağolsınlar.tabi bu hastalığın sebebinde biriside stres eğer mutlu bi hayat sürersen en iyisi o olur arkadaşlar .onun için stres bizden uzak olsun.şimdi tek hedefim bi çocuk sahibi olamak ve onu sağlıklı bişekilde yetiştirmek inşallah onuda allahın izniyle gerçekleştireceğiz.çünkü eşim benim için çok uğraştı bu ona değer.evet arkadşlar benim hayatım işte bu biraz diğer arkadaşlara göre çok ağır geçirmeden atlattık bu zamanları ama kader bundan sonrası ne olur bilemeyiz hedefimixz hayallimiz hep sağlıklı yaşamak ve kendime sağlıllı bakmak ama ...neyse çok uzattım galiba şimdi diyorumki allah herkese bütün diyaliz hastalarına acil şifa ve böbrek nasip etsin değerli anne baba kardeş ve yakınları ne olursunuz duyun sesimi böbrek vermek hiç bi bünyeye zarar vermiyor daha sağlıklı oluyorsunuz çünkü ben bunu kardeşimde yaşadım o şimdi sapasağlam bi delikanlı ve 28 yaşında benden 4 yaş küçük bide herkese iyi günler geçirmenizi diliyorum hoşçakalın
2005 nisan ayıydı günlerden pazartesi ve ben yeni karne çıkarttırdım ogün.önceden rahatsızdım nefes darlığım halsizliğim mide bulantılarım vardı.bide aşırı zayıflama başladı bende.20 kilo kaybettim nerdeyse 4 sene gibi bi zamanda.4 senede doktora gidiyordum ama sadece bronşitim olduğu için o tür ilaçları kullanıyordum taki tam kan tahlili yaptırana kadar.tahlil sonuçları çıktı üre 250 kreatin 8.salihlide oturduğum için burdaki doktorum seni hastaneye yatıralım tedavi yapalım dedi bana.Ama ben bu arada bu tahlillerin sonucu ne olur bilmeden sadece tedavim sonunda iyileşip biraz kan takviyesi falan evime geri döneceğimi düşünüyordum.meğer doktorum akut olabilirim diye beni izmire göndermeden tedavi olabileceğimi düşünüyormuş.Ama 5 günden sonra değerler düşmeyince dediler seni yeşilyurt araştırma hastanesine sevk yapalım tedavin orada sürecek dediler.tamam dedim bende nefroloji polikliniğine gittim önce orda da tahlillerim yapıldı sonuçta aynı değerler çıkınca doktorum aldı beni yanına dediki:bak kızım böbreklerin 7cm olmuş küçülmüş seni diyalize hazırlıyacağız deyince hastane başıma yıkıldı arkadaşlar.hayatım karardı hiç bir hayalim kalmadı çok çok kötü günlerdi benim için.hiç inanamadım uykudan uyanınca gece için acıyarak kalkıyorsun.olsun ama yinede beterin beteri vardır diye bi söz vardırya şükür demeyide unutmuyordum tabiki.aklıma hep eşim geliyordu onu arkada bırakmak istemiyordum çünkü o benim herşeyimdi onun yıkılacağını düşünüyordum.keşke diyordum onu tanımasaydım onunla güzel günler geçirmeseydim onun hayatını karatmasaydım.çok düşündüm boşanmayı ama olmadı diyemedim.aklımdan geçenleri ima edince ona çok üzüldü ve bana dediki sen bir kemik yığını olsanda sen bıraksan ben bırakmam seni deyince bende kendi kendime dedim ki ben bu rahtsızlığımı yenip yeni bi hayat başlayıp sağlıklı bişekilde ona bi evlat verip hayatımı devam ettireceğim dedim.artık bi şekilde bi yerden başlamalıydık.doktorumuzla görüştük mustafa cirit hocamız ve ayşegül hocamıza dedik ki :hocam ben diyalize son zamana kadar girmeyeceğim çok rahatsızlanırsam başlıyacağım ama hemen nakil olmak istiyorum dedim.onlarda ben o kadar daha kötüleşmediğim için peki dediler.ailem benim için seferber oldular .annem babam 2 kardeşim benim için tahlillere başladılar.fkat annem babam doku uyumu tuttuğu halde yaşlı oldukları için doktorum kabul etmedi onları.bozyaka araştırma hastanesinde tedavim başladı sevgili kardeşlerim hakan ve yılmazdan alacaktım böbreği hakanın %100 doku uyumu olduğu için dr.adam uslu dediki tamam bulduk eğer hakan razıysan hemen nakil yapabiliriz.kardeşim hemen dedi ve dünyalar benim oldu biraz korku vardı içimde ben iyileşecekken onuda rahatsız ederim diye düşünüyordum.kafamda hep o soru vardı ama doktorlarım bana güven verdiler ve ben 5 ay içinde 7 ylül 2005 de nakiloldum.şu an çok iyiyim allaha şükür çalışıyorumda evimde normal hayatımı sürdürüyorum sağlıklı bi şekilde çok mutluyum kardeşim sağlıklı en önemli olanda ozaten çünkü ona bişey olursa ben çok üzülürüm.annem babam eşim kardeşlerim ve bütün çevrem benle çok ilgilendi sağolsınlar.tabi bu hastalığın sebebinde biriside stres eğer mutlu bi hayat sürersen en iyisi o olur arkadaşlar .onun için stres bizden uzak olsun.şimdi tek hedefim bi çocuk sahibi olamak ve onu sağlıklı bişekilde yetiştirmek inşallah onuda allahın izniyle gerçekleştireceğiz.çünkü eşim benim için çok uğraştı bu ona değer.evet arkadşlar benim hayatım işte bu biraz diğer arkadaşlara göre çok ağır geçirmeden atlattık bu zamanları ama kader bundan sonrası ne olur bilemeyiz hedefimixz hayallimiz hep sağlıklı yaşamak ve kendime sağlıllı bakmak ama ...neyse çok uzattım galiba şimdi diyorumki allah herkese bütün diyaliz hastalarına acil şifa ve böbrek nasip etsin değerli anne baba kardeş ve yakınları ne olursunuz duyun sesimi böbrek vermek hiç bi bünyeye zarar vermiyor daha sağlıklı oluyorsunuz çünkü ben bunu kardeşimde yaşadım o şimdi sapasağlam bi delikanlı ve 28 yaşında benden 4 yaş küçük bide herkese iyi günler geçirmenizi diliyorum hoşçakalın
