07-08-2006, 04:21 AM
-Kronik böbrek hastalarına motivasyon ve morallerini kaybetmemek için neler
önerirsiniz?
-Evet gerçekten önemli bir soru: İlk olarak şunu anlamak lazım hayatta insanın başına her şey gelebiliyor ve daha kötü bir durumda olabilrdi…Diyalize yeni başlayan arkadaşlara sesleniyorum öncelikle bu hastalık herkesin başına gelebilir ve hasta olan yalnızca biz değiliz,belki bugüne kadar sapasağlamdınız hiçbir şeyiniz yoktu fakat bu hayat da her an her şey insanın başına gelebiliyor. Bizler gibi binlerce insan ayni konumda maalesef ülkemizdeki diyaliz hastaları genelde normal hayatlarına devam edemeyip hayata küsüyorlar.Fakat unutulmamalıdır ki bizler belli bir yaşa kadar sapasağlamken bazı insanlar doğuştan itibaren çeşitli hastalıklarla uğraşmaktadırlar.Diyaliz hastası olan bir kişi ilk olarak bunları bilerek haline şükretmelidir.İlk kronik böbrek yetmezliğini duyduğumda ve diyalizde kalmak onunla yaşamak gerçekten zor geliyordu, insan özgürlüğün kaybediyor kısmen de olsa,fakat şunu unutmamakta yarar var ki diyaliz olmasa bizlerin yaşama şansı olmayacaktı,bundan 25-30 sene önce hasta olmuş olsaydık maalesef yaşamıyor olacaktık.Bundan şu çıkıyor ki Diyaliz bizlerin hayatını sürdürebilmesi için verilmiş bir yaşam hediyesidir,bu hediyenin değerini bilip, bundan sonraki yaşamınızı en iyi şekilde değerlendirmek gerekir. En azından bize verilen bu hediyenin yani hayatınızın anlamını bulmak için kendinize bakmanız ve bundan sonraki hayatımda geçmişimde yapamadığım neleri yapabilirsiniz diyebilirsiniz.Yada tam aksine bütün dünyadaki onca acı çeken insana rağmen, kendinizi dünyadaki en zor hayat yaşayan insan olarak görüp sizi sevenleri ve kendinizi üzebilirsiniz. Yada başta da dediğim gibi içinde bulunduğunuz zor şartları güzelliğe çevirip dört saatinizi bile boşa geçirmesiniz.Evet ben diyalize başladığım süre boyunca neredeyse hiçbir dört saati boşa geçirmedim,sürekli resim yaptım bu yaptığım resimleri evde gidip renklendirdim ve yaptığım çalışmalar internet sitemden bütün dünyaya ulaşıyor,insanlar hayret ediyor nasıl yaptığımı anlamaya çalışıyorlar,bunun sırrı sanırım yaşadığım zorluklarda gizli…..Gerçekten son iki yılda sanatsal anlamda çok büyük bir yol kat ettim,bazen kendime soruyorum acaba ben diyalize girmesem bütün bu çalışmaları yapabilir miydim diye.Evet yaşamınızda bir zorluk başlarken başka bir güzellik doğabiliyor.Bence önemli olan kişinin güçlü olması,bir diğer önemli şey ise;insanın hep elimindeki güzellikleri değil kaybettiği eliminde olmayanı düşünerek acı çekiyor.Oysa her kapanan yol bizi yeni bir yola sürüklüyor,o yolda bizleri bekleyen yeni güzel şeyler mutlaka olacaktır.Evet diyalizde olacaktır yeni insanlar yeni dostlar,yeni hikayeler…… Belki herkesin benim gibi resim yapma yeteneği yok ama,bence herkes kendini o dört saat boyunca geliştirebilir,zaman hızla akıyor ve yaşlanıyoruz hasta yada değil,ama tüm bir ömrün sonuna geldiğimizde her şey hızla geçmiş olacak.Bu dünyadan herkes gibi kaybolup gideceğiz önemli olan bu sürede dünyaya ne kattık başkaları için bir şeyler yapabildik mi yada Allah için bütün ömrümüz boyunca ne yaptık tüm mesele budur sağlıklı yada sağlıksız….
-Web siteniz hastalardan ne gibi tepkiler alıyorsunuz? Onlara nasıl destek
veriyorsunuz?
Evet insanlardan olumlu tepkiler alıyoruz.Bu siteyi kurarken zaten kendim gibi insanlara örnek olmak için kurduk,web sitemiz yeni açtık aslında hala altyapısını geliştiriyoruz.Bittiğinde yurtdışında olduğu gibi Diyaliz hastaları için bir rehber ve kaynak site olmanın dışında,hastalar arası fikir paylaşımını sağlayacağız.Gerçekten bu konuda web ortamında büyük bir eksiklik var.Tüm diyaliz hastalarına örnek olmaya çalışıyoruz
Genç diyaliz ekibi olarak diyaliz hastalarının yalnız olmadıklarını kendileri gibi zorluk çeken ama yaşama tutunan mücadele eden üreten insanların var olduğunu göstermek istiyoruz aslında.Diyaliz kolay bir yaşam değil elbette fakat hayat devam ediyor bir şekilde,oturup hayata küsmenin bize bir katkısı yok ve bunu bütün diyaliz hastalarıyla paylaşmak ana amacımız,biz diyoruz ki herkes elindeki güzel şeyleri fark etmeli ve onları geliştirmelidir.. Bu site sadece gençlere de hitap etmiyor,tüm diyaliz hastaları bir şeyler bulacak.. Ayrıca diğer önemli hedefimiz organ bağışını Türkiye de çoğaltmak bu konu üzerinde yazarlara milletvekillerine sürekli mail gönderiyoruz ve sitemizde türk halkını bilinçlendirmek.Çünkü biliyoruz ki bizlerin diyaliz gibi bir şansı var hala yaşıyoruz,fakat karaciğer,kalp v.s gibi organları bekleyen insanların tek şansı bu organ bağışı,maalesef ülkemizde organ bağışı yetersiz ve bunu çoğaltmak için sonuna kadar çaba göstereceğiz.Bizler gibi her türk vatandaşı bu konuda sorumluluk gösterse ülkemizde organ bağışı sorunun çözüleceği ümidindeyiz….
-Aileniz ve yakınlarınızdan destek alıyor musunuz?
Kesinlikle,Ben kişisel olarak şunu diyebilirim ki ben eğer bu iki yıl içerisinde bu kadar güçlü ve hayata bağlıysam bu konuda ailemin ve sevdiklerimin gerçekten çok büyük payı var.Özellikle hastalığın ilk aşaması gerçekten en güçlü insanı bile sarsabiliyor.Bir anda bütün hayatınız altüst olmuş gibi oluyor o anda bunu paylaşacak size güç verecek insanları arıyorsunuz,o anda sevdiklerinizin desteği gerçekten çok önemli.Ayrıca bu zor günlerinizde gerçek dostluğun,sevginin anlamı üzerine önünüzde yeni bir pencere açılıyor.Hayatınızda kimin dost kimin dost olmadığını anlamanızda cabası olsa gerek.Zaman zaman hastalıktan önce evli çiftlerin sonradan boşandığını duyuyoruz aralarında gerçek sevgi olmayan insanlar zorluk karşısında eşlerini terk edebiliyor,sanırım bu insanların hastalıktan öncede aralarında gerçek sevgi yok…İnsanlar hiç hasta olmayacak gibi düşünseler de böyle bir kesinlik olmuyor maalesef..Bazen de tam tersi olup her şeye rağmen sevgileri daha da güçleniyor bazı insanların….Sevgiler zorlukla sınanıyor galiba hastalıkta…Ben kendi kişisel gözlemlerime dayanarak aile desteği alan hastalarla almayanlar arasında keskin bir fark olduğunu söyleyebilirim..Gerçekten insan böyle zamanlarda ailesinin değerini çok daha iyi anlıyor,gerçek su ki size böbreğini hiç düşünmeden vermek isteyen yada fedakarca bizlerle hastalığı yaşayan bir anne baba,gerçekten sevilmeyi hak ediyor..Buradan onlara beni var eden güçlü yapan insanlara tekrardan teşekkür ediyorum....Bu yazıyı okuyan hasta yakınlarına diyeceğim şudur ki bu geçici dünyada kimin ne zaman hasta olacağı veya öleceği belirli değil hiç hasta olmam diyen insanlar bile maalesef hasta olabiliyor,sizlerde evlatlarınıza sevdiklerinize destek olun…..
önerirsiniz?
-Evet gerçekten önemli bir soru: İlk olarak şunu anlamak lazım hayatta insanın başına her şey gelebiliyor ve daha kötü bir durumda olabilrdi…Diyalize yeni başlayan arkadaşlara sesleniyorum öncelikle bu hastalık herkesin başına gelebilir ve hasta olan yalnızca biz değiliz,belki bugüne kadar sapasağlamdınız hiçbir şeyiniz yoktu fakat bu hayat da her an her şey insanın başına gelebiliyor. Bizler gibi binlerce insan ayni konumda maalesef ülkemizdeki diyaliz hastaları genelde normal hayatlarına devam edemeyip hayata küsüyorlar.Fakat unutulmamalıdır ki bizler belli bir yaşa kadar sapasağlamken bazı insanlar doğuştan itibaren çeşitli hastalıklarla uğraşmaktadırlar.Diyaliz hastası olan bir kişi ilk olarak bunları bilerek haline şükretmelidir.İlk kronik böbrek yetmezliğini duyduğumda ve diyalizde kalmak onunla yaşamak gerçekten zor geliyordu, insan özgürlüğün kaybediyor kısmen de olsa,fakat şunu unutmamakta yarar var ki diyaliz olmasa bizlerin yaşama şansı olmayacaktı,bundan 25-30 sene önce hasta olmuş olsaydık maalesef yaşamıyor olacaktık.Bundan şu çıkıyor ki Diyaliz bizlerin hayatını sürdürebilmesi için verilmiş bir yaşam hediyesidir,bu hediyenin değerini bilip, bundan sonraki yaşamınızı en iyi şekilde değerlendirmek gerekir. En azından bize verilen bu hediyenin yani hayatınızın anlamını bulmak için kendinize bakmanız ve bundan sonraki hayatımda geçmişimde yapamadığım neleri yapabilirsiniz diyebilirsiniz.Yada tam aksine bütün dünyadaki onca acı çeken insana rağmen, kendinizi dünyadaki en zor hayat yaşayan insan olarak görüp sizi sevenleri ve kendinizi üzebilirsiniz. Yada başta da dediğim gibi içinde bulunduğunuz zor şartları güzelliğe çevirip dört saatinizi bile boşa geçirmesiniz.Evet ben diyalize başladığım süre boyunca neredeyse hiçbir dört saati boşa geçirmedim,sürekli resim yaptım bu yaptığım resimleri evde gidip renklendirdim ve yaptığım çalışmalar internet sitemden bütün dünyaya ulaşıyor,insanlar hayret ediyor nasıl yaptığımı anlamaya çalışıyorlar,bunun sırrı sanırım yaşadığım zorluklarda gizli…..Gerçekten son iki yılda sanatsal anlamda çok büyük bir yol kat ettim,bazen kendime soruyorum acaba ben diyalize girmesem bütün bu çalışmaları yapabilir miydim diye.Evet yaşamınızda bir zorluk başlarken başka bir güzellik doğabiliyor.Bence önemli olan kişinin güçlü olması,bir diğer önemli şey ise;insanın hep elimindeki güzellikleri değil kaybettiği eliminde olmayanı düşünerek acı çekiyor.Oysa her kapanan yol bizi yeni bir yola sürüklüyor,o yolda bizleri bekleyen yeni güzel şeyler mutlaka olacaktır.Evet diyalizde olacaktır yeni insanlar yeni dostlar,yeni hikayeler…… Belki herkesin benim gibi resim yapma yeteneği yok ama,bence herkes kendini o dört saat boyunca geliştirebilir,zaman hızla akıyor ve yaşlanıyoruz hasta yada değil,ama tüm bir ömrün sonuna geldiğimizde her şey hızla geçmiş olacak.Bu dünyadan herkes gibi kaybolup gideceğiz önemli olan bu sürede dünyaya ne kattık başkaları için bir şeyler yapabildik mi yada Allah için bütün ömrümüz boyunca ne yaptık tüm mesele budur sağlıklı yada sağlıksız….
-Web siteniz hastalardan ne gibi tepkiler alıyorsunuz? Onlara nasıl destek
veriyorsunuz?
Evet insanlardan olumlu tepkiler alıyoruz.Bu siteyi kurarken zaten kendim gibi insanlara örnek olmak için kurduk,web sitemiz yeni açtık aslında hala altyapısını geliştiriyoruz.Bittiğinde yurtdışında olduğu gibi Diyaliz hastaları için bir rehber ve kaynak site olmanın dışında,hastalar arası fikir paylaşımını sağlayacağız.Gerçekten bu konuda web ortamında büyük bir eksiklik var.Tüm diyaliz hastalarına örnek olmaya çalışıyoruz
Genç diyaliz ekibi olarak diyaliz hastalarının yalnız olmadıklarını kendileri gibi zorluk çeken ama yaşama tutunan mücadele eden üreten insanların var olduğunu göstermek istiyoruz aslında.Diyaliz kolay bir yaşam değil elbette fakat hayat devam ediyor bir şekilde,oturup hayata küsmenin bize bir katkısı yok ve bunu bütün diyaliz hastalarıyla paylaşmak ana amacımız,biz diyoruz ki herkes elindeki güzel şeyleri fark etmeli ve onları geliştirmelidir.. Bu site sadece gençlere de hitap etmiyor,tüm diyaliz hastaları bir şeyler bulacak.. Ayrıca diğer önemli hedefimiz organ bağışını Türkiye de çoğaltmak bu konu üzerinde yazarlara milletvekillerine sürekli mail gönderiyoruz ve sitemizde türk halkını bilinçlendirmek.Çünkü biliyoruz ki bizlerin diyaliz gibi bir şansı var hala yaşıyoruz,fakat karaciğer,kalp v.s gibi organları bekleyen insanların tek şansı bu organ bağışı,maalesef ülkemizde organ bağışı yetersiz ve bunu çoğaltmak için sonuna kadar çaba göstereceğiz.Bizler gibi her türk vatandaşı bu konuda sorumluluk gösterse ülkemizde organ bağışı sorunun çözüleceği ümidindeyiz….
-Aileniz ve yakınlarınızdan destek alıyor musunuz?
Kesinlikle,Ben kişisel olarak şunu diyebilirim ki ben eğer bu iki yıl içerisinde bu kadar güçlü ve hayata bağlıysam bu konuda ailemin ve sevdiklerimin gerçekten çok büyük payı var.Özellikle hastalığın ilk aşaması gerçekten en güçlü insanı bile sarsabiliyor.Bir anda bütün hayatınız altüst olmuş gibi oluyor o anda bunu paylaşacak size güç verecek insanları arıyorsunuz,o anda sevdiklerinizin desteği gerçekten çok önemli.Ayrıca bu zor günlerinizde gerçek dostluğun,sevginin anlamı üzerine önünüzde yeni bir pencere açılıyor.Hayatınızda kimin dost kimin dost olmadığını anlamanızda cabası olsa gerek.Zaman zaman hastalıktan önce evli çiftlerin sonradan boşandığını duyuyoruz aralarında gerçek sevgi olmayan insanlar zorluk karşısında eşlerini terk edebiliyor,sanırım bu insanların hastalıktan öncede aralarında gerçek sevgi yok…İnsanlar hiç hasta olmayacak gibi düşünseler de böyle bir kesinlik olmuyor maalesef..Bazen de tam tersi olup her şeye rağmen sevgileri daha da güçleniyor bazı insanların….Sevgiler zorlukla sınanıyor galiba hastalıkta…Ben kendi kişisel gözlemlerime dayanarak aile desteği alan hastalarla almayanlar arasında keskin bir fark olduğunu söyleyebilirim..Gerçekten insan böyle zamanlarda ailesinin değerini çok daha iyi anlıyor,gerçek su ki size böbreğini hiç düşünmeden vermek isteyen yada fedakarca bizlerle hastalığı yaşayan bir anne baba,gerçekten sevilmeyi hak ediyor..Buradan onlara beni var eden güçlü yapan insanlara tekrardan teşekkür ediyorum....Bu yazıyı okuyan hasta yakınlarına diyeceğim şudur ki bu geçici dünyada kimin ne zaman hasta olacağı veya öleceği belirli değil hiç hasta olmam diyen insanlar bile maalesef hasta olabiliyor,sizlerde evlatlarınıza sevdiklerinize destek olun…..